وشیاری بو نا یارانمان 

ئه ی برایانی نزیکو دوور ولات           هه ر له باشور تا کو باکور، روژهه لات

ئاخو هه بونمان ژه هری پی دراوه          دوژمنی نه زان هیزی نه ماوه

سوزم به خاکو شه هیدو ولات                ئازادت ئه که م ، له یادت ناکه م ، خوم فیدات ئه که م

 

به گویره ی ئه م راپورتانه ی که به گوی هه ر که سیک گه یشتوه ، سه روکی گه لی کورد سه روک ئاپو له لایان به ریوبه رانی فاشیزمی تورکییه وه ژ ه هر خوار کراوه و ره وشی له شی و گیانی ئه م به ریزه له مه ترسی دایه بویه پیویست ده کات له م کاته گرینگ و حه ساسه دا هه ر که سیک خوی له هه مبه ر ئه م کاره نامروفا یه تیه به به ر پرس بزانیت و هه لویستی شیاو و گونجاو نیشان بدات ، ئه م کاره ته نیا به رگری کردن له حیزبیکی تایبه ت نییه به لکو به رگری کردنه له پیشیل کردنی ته ک ته ک خاله کانی جارنامه ی مافی مروفه.، به رگری کردنه له ئینسانیه ته . 

 له سه ر ئه م ئه ساسه ئیمه ش وه کو کومیته ی خوینده کاری KCR  زانکوی مه هاباد خومان وه کو گیانبازانی سه روک ئاپو ناوزه د ده که ین و ئه لین پیویسته نه یارانی   گه له که مان بزانن که ئه مروکه ته نیا سه روکایه تی ژه هر خوار نه کراوه به لکو هه ر یه ک له ئیمه ژه هر خوار کراوین و له هه مبه ر ئه م کاره دژه ئه خلاقییه بی ده نگ نامینین و ئه وان وشیار ئه که ینه وه که ئه گه ر ره وشی سه روکمان به روه و ئالوزی بروات ، ئیمه هه ر لیره و تا کو ئیمرالی ئه که ئین به ئاگر. 

در يک کنفرانس مطبوعاتي وکلاي عبدالله اوجالان اظهارات مهمي را در رابطه با وضعيت سلامتي "رهبر KKK"اعلا 

امروز وکلای رهبر کوما کومه‌لن کردستان، محمود شاکار، عرفان دوندار و جولیان پیساپیا در پایتخت ایتالیا، روم، در مورد وضعیت جسمانی اوجالان اظهار نظر کردند.
در اين کنفرانس که در شهر روم برگزار شد ،"محمود شاکار"،"عرفان دوندار" و "جوليانو پيساپيا" سه تن از وکلاي اوجالان فاش نمودند که موکلشان به شيوه اي سيستماتيک و مستمر از سوي مسئولان زندان امرالي مسموم گرديده است و در صورت عدم مداواي فوري وي احتمال آن مي رود که اوجالان به "سرطان جگر" مبتلا شود.

در ادامه، وکلاي اوجالان از دولت ايتاليا وهمچنين نهادهاي حقوق بشري درخواست کردند که به شکلي عاجل از اوجالان حمايت نمايند؛ به اين خاطر که دولت ايتاليا رسما پناهندگي سياسي را به اوجالان اعطا کرده بودند و همچنين درخواست نمودند که هر چه سريعتر اکيپي از پزشکان مستقل براي معاينه و معالجه ي موکلشان به جزيره ي امرالي،محل نگهداري اوجالان مراجعه نمايند.

از سويي ديگر فاش شد که بر طبق مشاهداتي که بر روي نمونه‌ي "موي سر"اوجالان انجام گرفته "سترونيوم" و ماده ي "کروم" بدن وي به شکلي غير متعارف 10 برابر شده است و همين مسئله بر شدت نگرانيها افزوده است

در پايان وکيل مدافع ايتاليايي اوجالان"جوليانو پيساپيا" اشاره کرد به اينکه" لازم است نوشيدني و غذايي که در اختيار اوجالان قرار مي گيرد مورد بررسي و تحقيق قرار گيرد".

به تمام فعالین و مبارزین آزادیخواه  

با توجه به آنکه تکنولوژی در سده بیست ویکم پا به عرصه وجود و حیات آدمی نهاد و باعث تغییر و تحولات زیادی در تمامی زمینه ها بر حیات بشری گردید باعث شد که سده بیست ویکم را سده تکنولوژی یا فرا تکنولوژی نام نهند . در این راستا ملت کرد نیز به سان سایر ملل و همگام با آن فعالیت خود را بر آن وفق داده اند و در برخی موارد و اوضاع و شرایط حتی باعث پیشرفت آن نیز گردیده اند . تا چند سده قبل حوزه فعالیت تمامی اپوزسیون کرد تنها از طریق شعار نویسی ؛ پخش اعلامیه ها ؛ بیان نامه ها و بایکوت های مختلف با توجه به شرایط موجود صورت می گرفت ؛ ولی با تولد تکنولوژی و گسترش وسایل ارتباط جمعی بخصوص اینترنت حوزه فعالیت از حالت پخش تراکت ها خارج و ارد مرحله ای نوین گشته و همگام با آن فعالین قدم بر می دارند و ارتباط خود را با همدیگر به کنج فراموشی می سپارند .

ادامه مطلب

سیستم کوما کومه لین کوردستان چگونه سیستمی است؟ 

ـ نام سيستم: «کوما‌کومه‌لين کوردستان»(KKK) مي‌باشد.

ماهيت سيستم: کوما‌کومه‌لين کوردستان سيستمي دموکراتيک و کنفدرال است. دموکراسي، آزادي جنسيتي و اکولوژي را مبنا قرار مي‌دهد.

يک سازماندهي هرمي‌شکل است، حق بيان، بحث و تصميم ازآن گروه‌هاي اجتماع است. انتخابات دموکراتيک از پايين به بالا متد اساسي آن مي‌باشد. در داخل مفاهيم ملي‌‌ـ دموکراتيک و در خارج ديدگاه فرامليتي را وسعت مي‌بخشد. اراده خلق توسط کمون، مجلس و کنگره نمايندگي خواهد شد. يک ارگانيزاسيون سياسي ـ اجتماعي و غير‌دولتي است.

ـ آرم و نشان سيستم: پرچم سيستم عبارت است از زميني سبز که ستاره‌اي قرمز‌رنگ در داخل خورشيدي با 21 اشعه واقع شده است. 

ـ ارگان‌هاي سيستم؛ رهبري کوما‌کومه‌لين کوردستان« کنفدراليسم دموکراتيک کردستان» عبدالله اوجالان است. موسس فلسفي ـ تئوري و استراتژي‌اي مبتني بر دموکراسي نشات گرفته از اکولوژي و آزادي جنسيتي مي‌باشند. نهادي‌ست که در تمام سطوح نمايندگي اراده خلق را برعهده دارد سياست ريشه‌اي در مورد آزادي و حيات دموکراتيک خلق کرد را پي‌گيري کرده و ارگان‌ نهايي تصميمات و مصوباتي است که از اهيمتي حياتي برخوردارند. تصميمات نشست عمومي کنگرا گه‌ل را متناسب با خط‌مشي انقلاب دموکراتيک ـ اکولوژيک و آزادي جنسيتي مدنظر قرار مي‌دهد.

ـ کنگرا گه‌ل (کنگره‌خلق): کنگرا گه‌ل کوردستان عالي‌ترين ارگان قانون‌گذاري سيستم کوما‌کومه‌لين کوردستان است که بر اساس اساسنامه داخلي به فعاليت مي‌پردازد. نشان آن مستطيلي که زمينه آن در بالا قرمز‌رنگ و در پايين سبز بوده و مطابق با اوضاع سازماندهي کمون و مجلس شهروند kkk که در چهار‌بخش کردستان و خارج از ميهن وجود دارد و همچنين بر طبق قانون انتخابات دوسال يکبار که با شرکت 300 نماينده که از طرف خلق انتخاب مي‌شوند برگزار مي‌گردد. سهم 40% جنسيتي در روند انتخابات مبناي کار است. کنگرا گه‌ل توسط ديوان رياست کنگره اداره مي‌شود. ديوان رياست از يک رئيس و چهار معاون تشکيل مي شود. رياست با راي دوسوم نمايندگان انتخاب مي‌گردد که هر دو سال يکبار اين ارگان از نو انتخاب مي‌شود. يک فرد تنها دو دوره پشت سرهم حق برگزيده‌شدن را دارد.

ادامه مطلب

سلامی گرم  

با سلام حضور تمامی دوستان انقلابیم

عزیزان مدتی بود به علت دست و پنجه نرم کردن  با یک سری مشکلات نتوانسته بودیم مطالبی را  در وبلاگ درج کنیم به همین علت از تمامی دوست داران فلسفه آپوئیزم طلب بخشش داریم و متعاقبا از همگی عزیزان انقلابی درخواست همکاری می نماییم . دوستان  هم اکنون ملت کرد در مرحله ای  بسیار گران بها و سرنوشت سازی قرار گرفته برای اینکه ما بتوانیم سیاست های ناانسانانه  دشمنان را نقش بر آب کنیم نیاز به متحد شدن تمامی نیروها ست ِ دیگر زمان آن نیست که ما از سازماندهی نیروهایمان دست بکشیم بلکه با ید تمام وجود و انرژی در راستای گردهمایی و اتحاد ما بین آنها تلاش کنیم .

به امید اینکه ما جوانان که خود را پیشاهنگ تغییر و تحولات میدانیم بتوانیم در این مرحله حساس نقش و رل خود را ایفا نمایم . اگر هر یک از ما ها در این راستا کم کاری نماید بطور حتم در سیلاب انقلاب غرق خواهد شد و جایی جز زباله دان تاریخ نخواهد داشت .

به امید رهایی کردستان

زنده باد اتحاد جوانان شرق کردستان( YCRK)

به مناسبت سالگرد شهادت دکتر قاسملو  

هفده‌همين سالروز ترور ناجوانمردانه‌ى دكتر قاسملو بدست ديپلوماتهاى تروريست رژيم حاكم بر ايران، را در حالی برگزار می نمایم که رژیم ایران همچنان در راستای حفظ موجودیت خود اقدام به دستگیری و شکنجه و اعدام می نماید و به شیوه های نا انسانانه در فکر پاسیو نمودن این ملت دمکرات می باشد . غم شهادت دکتر قاسملوهنوز داغی است که بر دل این مردم سنگینی میکند اما این رژیم آنتی دمکراتیک  بار دیگر در فکر بوجود آوردن غمی دیگر است و آن نیز از یاد بردن یاد و خاطره ان بزرگوار می باشد ما نیز به عنوان اتحاد جوانان شرق کردستان در این راستا از تمام ملت کرد در اقصی نقاط جهان می خواهیم برای افشاگری اعمال وحشیانه رژیم تئوکراتیک ایران دست به نافرمانیهای مدنی زده و به هیچ عنوان در مقابل سیاستهای رژیم ساکت نمانند و اساس کار خود را با اراده ای پولادین دنبال نمایند تا به اهدافمان که همانا جامعه ای فدرال و دمکراتیک است می رسیم  .

 

زنده باد یاد و خاطره شهیدان کردستان

 

|+| نوشته شده توسط ئاکو در شنبه هفدهم تیر 1385 | موضوع:

سخنان رهبر کوما کوملان کردستان عبدالله‌ اوجلان  

 

رهبر کوما کوملان کردستان عبدالله‌ اوجلان طی دیداری که با وکلای خود داشت، اعلام کرد که‌ مسئله‌ کرد با متد و روشهای خشونت آمیز حل نخواهد شد.

اوجلان تاکید کرد که‌ هرگز با خشونت نمی‌توان PKK را از بین برد، بلکه‌ برعکس از لحاظ سیاسی نیرومندتر خواهد گشت.

وی گفت با برگزیدن روش نظامی از طرف ترکیه،‌ روشهای خشونت‌آمیز افزایش خواهد یافت.

ما خواهان این شیوه راه حل نیستیم و آنها این روش را بر ما تحمیل میکنند. مسئولین باید آگاه باشند که‌ این شیوه‌  هیچ سودی در کوتاه‌مدت و درازمدت بر حل مشکلات در برنخواهد داشت.

رهبر کوما کوملان کردستان افزود اگر حزب آ ک پ، روشی دموکراتیک را برگزیند و موضع خود را شفاف و آشکار نماید، ما هم برای عملی شدن آن اقدام خواهیم کرد و از شیوه‌های نظامی پرهیز می‌کنیم.

وی از مواضع مغرضانه مطبوعات ترکیه در برابر پروژه و‌ حل مشکلات به‌ شیوه‌ای دموکراتیک اظهار نارضایتی کرد و گفت: پروژه‌ای که‌ من طرح کردم تاکتیک نیست، بلکه‌ تغییری اساسی و استراتیژیک است.

 

فلسفه‌ من، فلسفه‌ تغییر و تحول است، تظاهر و فریبکاری نیست و از دگماتیزم نیز به‌ دور میباشد، لذا اگر شما خواهان تغییر و تحول نباشید، هرگز امکان نخواهد داشت که‌ از دگماتیزم رهایی یابید و به‌ نتیجه‌ دلخواه برسید.

اوجلان تاکید کرد که : ما در گذشته‌ در صدد بدست‌آوردن حق تعیین سرنوشت خود و آنرا نیز تنها با داشتن دولت ملی و مستقل عملی میدانستیم.

اوجلان با اشاره‌ به بینش خود نسبت به‌ تغییر و گذشت زمان و تغییر بالانس در عرصه سیاست منطقه و جهان، افزود دیدگاه ما نسبت به‌ حق تعیین سرنوشت خود بدین صورت است که: بدست گرفتن حق تعیین سرنوشت، الزما در تشکیل یک دولت مستقل خلاصه‌ نمی‌شود، بلکه‌ به‌ اقتضای شرایط روز، شیوه‌های مختلفی برای حل آن خواهد داشت .

دیگر امکان آن وجود ندارد که‌ ترکیه‌ در سال 2000 روشهای سالهای 1920 را ادامه‌ دهد. اگر ترکیه‌ به‌ موازات پیشرفتهای سیاسی و اجتماعی جهان حرکت نکند، مشکلات را پیچیده‌تر خواهد کرد.

رهبر کوما کوملان کردستان 3 راه را پیش روی ترکیه‌ می‌بیند:

راه اول اینکه‌ هم‌پیمانی با احزاب چپ و راست نژادپرست ترک، کزل الما، که ایدئولوژ و رهبر آن‌ دنیز بایکال برعهده‌ دارد و مدل جمهوری ترکیه 1920 را اساسنامه‌ خود قرار داده‌اند.

راه دوم مدلی است که حزب‌ آ ک پ به رهبری رجب طیب اردوغان آن را بر عهده‌ دارد، که‌ هر دو مدل راه به‌ جایی نخواهد برد و روشی اساسی و همیشگی را در پیش روی ترکیه‌ قرار نخواهد داد.

اما راه سوم پروژه‌ پیشنهادی وی است که‌ طبق اوضاع سالهای 2000، لوژیکی و منطقی‌ترین و اساسی‌ترین مدل می‌باشد.

فلسفه‌ این پروژه‌ ایجاد مفهوم واقعی ملی گرایی دموکراتیک در ترکیه‌ می‌باشد. برای رسیدن به‌ این مهم لازم است که‌ کردها نیز پروژه‌ دمکراتیزه‌کردن خود را به‌ اتمام رسانند. همچنین ملت ترک نیز در راستای دمکراتیزه‌شدن خود گام بردارد و مکانیزم این مهم، با سازماندهی و ارگانیزه‌کردن مردم در همه‌ عرصه‌ها تعیین و میسر خواهد شد.

تنها بخشی از پروژه‌ پیشنهادی من ایجاد دولتی دمکراتیک را شامل می‌شود و بخشهای دیگر آن اتحاد ملتهای ترک و کرد و همگی فرهنگ‌ها به‌ شیوه‌ای دمکراتیک و مسالمت جویانه‌ را در بر دارد.

رهبر کوما کوملان کردستان در خاتمه‌ با اشاره‌ به‌ حملات دولت ترکیه‌ بر‌ مردم شهر آمد و کشته‌ شدن 3 کودک گفت:

فعالیتهای آزادیخواهانه‌ حق همه‌ می‌باشد و هر کسی می‌تواند به‌ شیوه‌ای دمکراتیک خواسته‌های خود را بیان سازد.

وی گفت  که‌ در داخل ارتش ترکیه و سیستم، در مورد حل مشکلات کردها گفتگوهای زیادی وجود دارد و آنچه‌ که‌ مشخص است دو گرایش نسبت به‌ حل این مشکل وجود دارد.

که‌ یکی اصرار به‌ اتخاذ شیوه‌های خشونت آمیز و دیگری کمی نرمتر، که به روشهای‌ خشن و نظامی باور ندارد، که‌ متاسفانه‌ کسانی که‌ نگرش اول را دارند قدرت را در دست دارند، و به‌ همین دلیل است که‌ تاکنون نتیجه‌ ای در بر نداشته‌ است.

حال پس از  20 سال آشکار است که‌ این شیوه‌ هیچ ثمری نداشته‌ است.

 

رهبر کوما کوملان کردستان عبدالله‌ اوجلان در مورد رژیم اسلامی ایران نیز گفت، ایران نیز باید بداند که‌ با ادامه‌دادن سیاست منزوی‌کردن کردها و اتخاذ سیاست‌‌های چندین ساله فعلی به‌ هیچ شیوه به نتیجه‌ای نخواهد رسید.

لذا راهکار دمکراتیک و مسالمت‌آمیز، راه‌حل درست و نهایی مسئله کرد است.

پایان رفراندوم رهبر آپو 

رفراندم عبدالله اوجلان اراده سیاسی من است، پنج‌شنبه گذشته به کار خود پایان داد.

این رفراندوم از تابستان سال 2005 آغاز شد‌ و روز 15 مای، طی اجتماعی در استراسبورگ فرانسه به‌ کار خود پایان میدهد.

کنفدراسیون اتحادیه‌های کرد در اروپا KON KURD ، به اتفاق کمیته آماده‌کار رفراندم اوجلان، برای تحویل امضاهای میلیونی جمع آوری شده از بخش‌های مختلف کردستان و کشورهای اروپایی، امریکا و اقیانوسیه، به ارگان‌های حقوقی و  قضائی در شهر ستراسبورگ فرانسه، مراجعه و تحویل پارلمان اتحادیه اروپا دادند.

مجموع کل امضاهای جمع‌آوری گشته 3 میلیون و 236 هزار عدد است.

به‌ همین منظور کردهای مقیم فرانسه در روز تسلیم نمودن امضاهای مذکور به‌ اتحادیه‌ اروپا، در ستراسبورگ متینگ باشکوهی در‌ مقابل اتحادیه اروپا برپا نمودند.

شایان ذکر است که‌ کمیته‌ رفراندوم اعلام کرده‌ است، آنها‌ ضمن تمامی موانعی که از سوی رژیم‌‌های ترکیه، جمهوری اسلامی ایران و سوریه برایشان ایجاد گشته و چندین نفر از اعضای آنها در حین جمع‌آوری امضا تاکنون در زندان‌‌های این کشورها به‌سر می‌برند،توانستند دست کم 2 میلیون امضا جمع آوری نمایند.

کمیته رفراندم امضاهای جمع‌آوری گشته را از شرق کردستان به این شرح اعلام کرد.

استان آذربایجان غربی 220.000 امضا

استان کردستان 75.000 امضا

استان کرمانشاه 8000 امضا

استان ایلام 5000 امضا

استان خراسان 5000 امضا

شهر تهران 2000 امضا

شهر قزوین 7500 امضا

شهرهای تبریز، همدان، اردبیل، اصفهان و شیراز 3000 امضا

مجموع کل امضاهای جمع‌آوری گشته در شرق کردستان 327.500 عدد اعلام شد.

نامه احمدی نزاد به جورج بوش 

حضور محترم برادر گرامی جناب آقای جرج بوش

با درود بیکران به روح پر فتوح بنیانگذار آمریکا حضرت ابراهام لینکلن و با سلام و احترام به روان پاک شهدای ویتنام و جنگ با سرختپوستان و همچنین کشته شده های سونامی و دیگر سیلزده های روستاهای امریکا- اینجانب محمود احمدی نژاد فرزند احمد متولد ۱۳۴۸ شماره شناسنامه ۴۵۶ صادره از گرمسار وکالت بلا عزل از سوی مقام معظم رهبری حضرت آیت الله امام خامنه ای (سه تا صلوات) دارم تا به شما نامه بنویسم و شما را از حمله به ایران و نابودی نظام مقدس جمهوری اسلامی منصرف کنم و شما را به صلح و صفا و دوستی و برابری و برادری و اینجور چیزای غربزدگی دعوت کنم

برادر جرج

بیایید با هم آشتی کنیم. قهر کار بچه هاست. هرچه بوده تمام شد. ما یه خورده خامی کردیم و یه حرفایی زدیم شما بیخودی جدی گرفتید. بجان شما قضیه عنی سازی و کیک زرد همش خالی بندی بود. فکر میکردیم شما عقب نشینی میکنید. اصلا همه این سینی کیک زرد که خریدیم مال خودتون. ما نخواستیم. خوبه؟ راحت شدید؟

جرجی جان! نکند یه بار گول اون خانوم کاندولیزارایس را بخوری و دستور حمله بما رو بدی. ما میتونیم با هم رفیق باشیم. ما میتونیم به شما در همه زمینه ها کمک کنیم. مثلا میتونیم برادران بسیجی مون را بفرستیم آمریکا برایتان اورانیوم غنی کنند. ما میتوانیم دستاوردهای منحصر بفرد علمی خودمان را در زمینه کیک زرد و شله زرد را در اختیار دانشمندان شما قرار دهیم. اصلا میتوانیم برایتان ژاندارم خلیج فارس بشیم تا هرکس بدون مایو توی خلیج فارس شنا کرد دستگیرش کنیم و تحویل شما بدهیم.

                                                                                                           

 آقا جرج! بجای این همه فحش و دعوا بیا دست خانم بچه ها را بگیر همین جمعه ناهار تشریف بیارید منزل ما. یه لقمه نون و پنیر با هم بخوریم و دور هم جمع باشیم. اگه دوست داشتی خانم بچه ها را یه خورده زودتر بیار بزار منزل ما تا من و شما با هم بریم نماز جمعه. میریم اون صف اول میشینیم که تلویزیون ما را زیاد نشون بده. بعد میریم جلو لانه جاسوسی یه خورده شعار میدیم و برمیگردیم خونه. نهاری رو با هم میزنیم. بعد یه چرت بعد از غذا.

 بعدش هم فیلم سینمایی بعد از ظهر جمعه رو از صداو سیما نگاه میکنیم. عصر وقتی هوا خنک شد خواستید میتونید تشریف ببرید.

ببین جرجی جان! اگر هم یه زمانی هوس کردی که به ما حمله کنی بالاغیرتن از قبل یه ندا به ما بده که زود در بریم و زیر دست و پا له نشیم. چاکرتیم به مولا.

جواد آقا! منتظرتم روز جمعه. یادت نره. با خانم بچه ها. تعارف نمی کنم. حتما تشریف بیارید. قدم تون رو چشم

نامه ی سر گشاده به سران احزاب  

 

نامه‌اي سرگشاده به:
دبيرکل کومله, سازمان کردستان حزب کمونيست ايران
دبيرکل حزب دمکرات کردستان ايران
دبيرکل سازمان انقلابي زحمتکشان کردستان ايران
همه احزاب و جناحهاي سياسي شرق کردستان
و
به افکار عمومي

همگام با برجسته‌شدن سطح مبارزه مشروع خلقمان در راستاي دستيابي به حقوق مشروع و چاره‌يابي دمکراسي معضل کرد و همزمان با آن شرايط تاريخي‌اي که بعد از تغييرات سياسي در خاورميانه فراهم گشته, حل مشکل کرد وارد مرحله حساس و نويني شده است. بدين جهت خلق کرد با احساس مسئوليت عظيم و آگاهي قابل توجهي اين مرحله را پيگيري مي‌نمايد و با موضعي صريح به فعاليت و مبارزه مي‌پردازد و بي‌وقفه در راه رسيدن به آزادي، فعاليت دمکراتيکي خويش را ادامه مي‌دهد. بديهي است که دولت‌هاي حاکم بر کردستان به سياست و مذاکرات آنتي کرد روي آورده‌ و بدون در نظرگرفتن واقعيت خلق کرد, سطح روابط و همکاريهاي خود را گسترش مي‌دهند. همچنانکه مي‌ دانيم از يک سو عمليات نظامي همه‌جانبه بويژه از سوي دولت ايران و ترکيه عليه جنبش آزاديخواهي در جريان است و از سوي ديگر بدون هيچ واهمه‌اي فشارها و حملات خود را عليه نهادهاي مدني و اقشار و طبقات مختلف جامعه کردستان گسترش مي‌دهند. اين درحاليست که اين دولتها بويژه دولت ايران به روزهاي پايان عمر خويش نزديک شده و سياست‌هاي خارجي شان در سطح بين‌الملل به بن‌بست رسيده و در انزوا قرار گرفته اند, و به همين دليل است که گلوله‌هاي آخر را به سوي خلق ستمديده کرد شليک مي‌کنند. در نقطه مقابل آن, خلق کرد در شرق کردستان با برخورداري از سطح بينش و آگاهي دمکراتيک بالا و نيز با موضع گيری خويش مبني بر بايکوت‌نمودن انتخابات نهمين دوره رياست جمهوري ايران بر حقوق مشروع خويش اصرار ورزيده است. رژيم اسلامي که به موجوديت خلق کرد و حقوق مشروع‌اش اعتراف ننموده و هيچ‌ رهنمود و راهکاري براي چاره‌يابي اين معضل در چنته ندارد, بعد از انتخابات سياست انکار و قتل‌عام را افزايش داده و فشارهاي خود را عليه خلقمان تشديد نموده است. رويدادهاي شهرستان مهاباد و دهها رويداد کوچک و بزرگ نظير آن در مناطق مختلف شرق کردستان نمونه واضح چنين واقعيتي است. اين در حالي اتفاق مي‌افتد که موضع خلق کرد با پیشبرد سطح آگاهی اين خلق نسبت به حقوق و آزادي و هويت سياسي ـ ملي شان شفافتر می گردد.
در واقع حملات رژيم عليه همه اقشار و طبقات جامعه کرد بوده و در اين باره براي رژيم تفاوتي ندارد که فلان کس يا فلان شخص طرفدار کدام يک از احزاب و سازمان‌هاي سياسي است. واضح است که همه احزاب سياسي در حد توان خود از خلق کرد حمايت و پاسداري مي‌کنند اما بايستی به اين امر واقف بود که خلقمان در مقابل حملات فشرده رژيم نياز مبرمي به وحدت و يکپارچگي و اراده‌اي سياسي دارد. خلقمان بخوبي براين موضوع واقف است, به همين دليل روزانه خطاب به احزاب و سازمانهاي سياسي مطالبات, انتقادات و انتظارات خويش را ابراز مي‌دارد و خواستار ايجاد وحدت و يکپارچگي آنهاست. رژيم اسلامي از مواضع ناهمگون احزاب و اپوزيسيون‌هاي کردي سود مي‌برد . همزمان با آن، نبود چنين اتحادي در اتخاذ استراتژي‌ سياسي مشترک موجب کمرنگ‌شدن مواضع دمکراتيکي خلق در مقابل رژيم شده و سطح تأثيرگذاري آن را کمتر خواهد کرد. به همين دليل يکي از اساسي‌ترين عملکرد رژيم اسلامي تعمق‌بخشيدن به تضاد ميان اپوزیسيون‌هاي ايران بوده و خلق کرد به خوبی این امر را درک نموده است. اگر همه احزاب و سازمانهاي سياسي از خلق کرد حمايت و پاسداري مي‌کنند و اگر همه آنها با حملاتي دشوار روبرو شده‌اند و اگر آنها در راه آزادي و حقوق دمکراتيک خلق کرد تلاش مي‌کنند, پس چرا به نداي مطالبات و درخواست‌ها و انتقادات اقشار مختلف جامعه و روشنفکران جواب نداده و براي فعاليتي مشترک و پايه‌ريزي استراتژي‌اي سياسي ـ ملي در شرق کردستان تلاش صورت نمی گيرد. ما همچون PJAK چنین راهی را تنها راه براي تقويت و بسط و گسترش فعاليت و مبارزه خلقمان در راه رسيدن به آزادي و پيروزي مي‌دانيم.
حزب حيات آزاد کردستان PJAK با هدف مبارزه‌اي دمکراتيک در راستاي دستيابي به حقوق مشروع و آزادي خلقمان تأسيس شده و بر اين اساس در شرق کردستان به فعاليت و مبارزه مي‌پردازد, از آغاز تأسيس تا بحال چندين بار بواسطه ارسال نامه رسمی و فراخوان در وسايل ارتباط جمعي آمادگي خويش را براي ايجاد روابط و جبهه‌اي مشترک با احزاب و جناح‌هاي سياسي اعلان داشته‌ايم. اما لازم است اين را نيز بگوئيم که تاکنون احزاب نامبرده جواب مستقيم يا غيرمستقيم نامه و فراخوان ما را نداده‌اند تا بتوانيم ضروريات سياسي و سازماندهي را در جهت روابطي دمکراتيک با احزاب سياسي در کردستان بجا آوريم.
در چنين مقطع حساسی از تاريخ که خلقمان با حملات و فشار همه جانبه رژيم اسلامی روبرو مانده لازم است همه احزاب و جناح های سياسی با توجه به انتقادات, مطالبات و انتظارات خلق کرد زمينه مناسبی را جهت اتخاذ سياست وحدت و يکپارچگی خلق کرد فراهم نمايند. در اين راستا همچون PJAK وظيفه خود مي‌دانيم که براي يک بارديگر نيز احزاب و جناح‌هاي سياسي کرد را به وحدت ملي ـ سياسي دعوت نمائيم. براي ايجاد روابط و تشکيل جبهه‌اي سياسي ـ ملي براساس معيارهاي دمکراتيک معاصر که منافع خلق کرد را در هر شرايطي اساس قرار مي‌دهد, PJAK وظايف خويش را در قبال اين مساله بجاي ‌آورده و بدون هيچ مانعي براي ديالوگ و روابط و ايجاد جبهه‌ متحد سياسي در ميان احزاب و سازمان های سياسي شرق کردستان آمادگي خود را اعلان مي‌دارد. به همين جهت از قشر روشنفکر و دمکراتيک‌خواه و افکار عمومي خلق کرد مي‌خواهيم که در اين راستا همگام با تلاشهايمان براي تحقق اين امر با حساسيت مسئوليت ميهن دوستانه و دمکراتيک برخورد نمايند. به همين دلیل در عين حال آمادگی خويش را برای هرگونه همکاری و هم پيمانی اعلام مي داريم.
از تمامي احزاب و سازمانهای کردی نيز خواستاريم که در اين راستا موضع گيری نموده و اقدامات لازم را انجام دهند.


با تقديم درود و سلام
عبدالرحمن حاجي احمدي
دبيرکل حزب حيات آزاد کردستان PJAK

عملیات تلافی‌جویانه HRK علیه نیروهای سپاه پاسداران 

 

 

سایت آلترناتیڤ اطلاعیه‌ای را انتشار داد. در اطلاعیه آمده است، نیروهای شرق کردستان، منسوب به HRK ، شاخه نظامی حزب حیات آزادی کردستان، پژاک، مسئولیت عملیات نظامی‌ میرآباد را که منجر به کشته‌شدن 5 پاسدار و زخمی شدن 5 تن دیگر شد، به عهده گرفتند.

شاخه نظامی پژاک، HRK اعلام کرد، طی عملیاتی مقابله به مثل، که طی 2 هفته گذشته از سوی نیروهای سپاه پاسداران به شیوه تروریستی بر پایگاه‌های آنان واقع شد و منجر به شهیدشدن 2 گریلای آنها گشت، نیروهای گریلا در مسیر میرآباد و آلوتان در منطقه سردشت، به یک خودرو سپاه پاسداران حمله بردند، که 5 پاسدار را کشته و 5 تن دیگر را نیز به شدت زخمی نمودند.

در اطلاعیه HRK  همچنین آمده است، گریلاها بدون هیچ گزندی منطقه را ترک کردند، لازم به ذکر است روزنامه دولتی کیهان نیز کشته‌شدن 4 پاسدار را تائید کرد.

همچنین در عملیاتی تلافی جویانه‌ی دیگری که از سوی نیروهای گریلاهای HRK در کوهستانهای منطقه منگور رخ داد، 4 عضو بسیج محلی منسوب به جاش کشته شدند و 4 تن دیگر نیز زخمی گشتند که به سرعت از سوی نیروهای دولتی عازم بیمارستان مهاباد گشتند.

لازم به ذکر است سایت بازتاب که وابسته به‌ نیروهای وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران است، کشته شدن 3 جاش را تائید نمود.

در پایان اطلاعیه HRK از جوانان شرق کردستان دعوت به عمل آمده شده است، که به صفوف نیروهای گریلا بپیوندند و رسالت انقلابی خود را در این برهه زمانی به انجام برسانند.

عبدلله اوجلان را همه می‌شناسند 

 

 رحیم بیگ‌زاده

حتی آنان که انقلاب و سیاست مانوس جانشان نبود با تصویر او که از شبکه های خبری پخش و تکرار می شد آشنا شدند. 15 فوریه 1999 سرانجامی بود بر نقشه کوتاه و بلندی که او را نشانه ی رفته بود.
همه چیز چنان سریع سازماندهی شد که او را به سوی سر نوشتی که بدان محکوم شده بود رهنمون سازد. اما او به مدد فرهیختگی سیاسی توانست آرام آرام گریبان سرنوشت را به چنگ بگیرد و سازی را برای بسیاری غریب می نمود کوک کند.
عبدلله اوجلان را همه می شناسند.
هم آنانی که سری پر شور دارند و هم آنانی که تمام درزهای هستی را کتمان می کنند.
اما این متن بازخوانی توالی بی بازگشت فصل هاست. باز خوانی ای که در شرایطی دشوار صورت گرفته است.
اسارت در زندان امرالی تنهایی دهشتناک و فشارهای آشکار و پنهانی که مرز تعلق وجنون را مخدوش می کنند و سرانجام آن مسئولیت سنگین،سرنوشت یارانی که دربندند،همراهانی که در تجربه ی کشف خویش اند و مردمی که همچون رهبرشان در رنج انکارشان به زمین و زمان چنگ انداخته اند.
این متن رمزگشایی و واگویه ای است از شبح فردا که در شعاع امروز و گذشته هیبتی می یابد. شبحی از یک نوزاد که محتاج آشتی ومهر است یا هیبتی از مرگ که بر دشتهای شخم زده سلطنت می کند.
این متن بازخوانی دیگری است از پیشاتاریخ وتاریخ و در این خوانش،بازیابی هویتی گمشده اساس این دوباره خوانی است. خواه پذیرا باشیم و خواه ناخرسند.
در هر باز خوانش دیگری،می توان به شکلی دیگر وحتی هویتی دیگر گونه رسید وچه باک از این که این متن را اگر اصالت واساسی است همه این است که بتواند در این سلطنت سکوت به آغاز گفتگویی مدد کند.
این متن،جدا از ارزش سیاسی و حقوقی آن،که از سوی یکی از آخرین انقلابیون این سالها به نگارش درآمده،حاوی آموزۀ بسیار مهمی است که در شرایط پر التهاب کنونی جوامع چند فرهنگی میتواند مورد توجه بازیگران عرصۀ حیات سیاسی قرار گیرد،مسألۀ رودررو شدن با واقعیت است.

بازتاب این مسأله در این متن چنان جایگاه مهمی دارد که عبدلله اوجلان در مقدمه دفاعیه،اثر خود را به عنوان سند " صلح و آشتی " معرفی می کند و در جای جای متن،متعهدانه مسئولیت هر نوع نادرستی و کژ روی را بی هیچ کتمانی می پذیرد و پس از بیان واقعیت مسأله در ظرف زمان و مکان، راهکارهای عملی ونظری را که به اشتباه مورد استناد قرار گرفته بر می شمرد و می پذیرد که نه تمام حقیقت بلکه بخش کوچکی از حقیقت نزد او بوده است.
این متن به اذعان عبدلله اوجلان نه برای سهم خواهی بیشتر و نه پرسه زدن در حواشی زندگی به نگارش درآمده که به مثابۀ وظیفه ای بر دوش او برای پرتوافکنی بر زوایای گنگ و تاری از تاریخ یک ملت نوشته شده تا در پرتو آن بتوان با ارائه راهکاری مبتنی بر صلح و آشتی و برابری به گفتگو نشست و دیگری به رسمیت شناخت.
عبدلله اوجلان را همه می شناسند.
این متن پاسخی است برای آنان که هنوز در رویای قهرمانی سیر می کنند و به آنانی که بار بودن او پنهانی دسیسه می کردند تا مادر میهن را به داغ فرزند بنشانند،او مانده است،هرچند در زنجیر. به قول خودش بر صلیب سرنوشت بر صخره های امرالی. اما او مانده است ودر این متن تو را به گذر از جنون خون پرستی و خاک پرستی فرا میخوانند.
مقدمه از دولت کاهنی سومر به سوی تمدن دمکراتیک مترجم رحیم بیگ زاده
۱۹۴۸: ۴آوریل،عبدلله اوجلان در روستای عمرلی تابع خلفتی در استان اورفای کردستان شمالی (ترکیه) به دنیا آمد.
۱۹۵۸: برای ادامه تحصیل در بخش نیزیپ روستای خود را ترک کرد.
۱۹۷۰: در یکی از ادارات شهر دیاربکر به عنوان کارمند مشغول به کار شد. در آغاز فعالیت فکری و اجتماعی دارای گرایش های دینی بود. اما با آشنایی با ادبیات چپ به گروه های چپ ترکیه گرایش پیدا کرد.
۱۹۷۱: ابتدا در کنکور دانشگاه استانبول در رشتۀ حقوق پذیرفته شد. سپس در کنکور دانشگاه آنکارا شرکت کرد و در رشتۀ علوم سیاسی به ادامۀ تحصیل پرداخت.
۱۹۷۲:اوج گیری جنبش چپ ترکیه،ارتش آزادی بخش ترکیه و حزب رهایی بخش خلق،مبارزات خود را گسترش داده و جنبش دانشجویی را در ترکیه شدیدا تحت تأثیر قرار می دهند.در رویارویی دولتمردان و ارتش ترکیه جهت سرکوب جنبش،در قزل دره،ماهیرچایان و دنیزگزمیش به اسارت در آمده و سپس تیرباران می شوند.تیرباران رهبران جوان جنبش چپ ترکیه باعث اعتراضات و تظاهرات دانشجویی گردید. عبدلله اوجلان نیز که یکی از دانشجویان کرد طرفدار این جنبش بود،در تظاهرات و راهپیمایی های دانشجویی شرکت می کرد به همراه هزاران نفر از پیکارگران چپ به زندان افتاد. از۸ ماه زندان،آزاد و با اندیشه ای تازه پا به عرصۀ مبارزات سیاسی نهاد.
۱۹۷۳:با تنی چند از دانشجویان کرد و ترک در تأسیس و رهبری یک تشکل دانشجویی شرکت جسته و نقش درجه اول را به عهده می گیرد.
۱۹۷۴-۱۹۷۵: عبدلله اوجلان در فعالیت جمعیت آموزش عالی دمکراتیک آنکارا حضور چشمگیر داشته و آرام آرام اندیشه کردستانی آزاد و مستقل در او رشد یافت و در کردستان مکتب سیاسی و فکری تازه ای پا به عرصۀ حیات نهاد.
۱۹۷۷: ۲۷ نوامبر،عبدلله اوجلان با شرکت در گرامیداشت سالروز جان باختن نخستین کادر
رهبری گروه،تأسیس حزب کارگران کردستان را اعلام کرد. این اقدام با برگزاری اولین کنگره پدید آمد.
۱۹۸۲:عبدلله اوجلان در دومین کنگرۀ حزب کارگران کردستان که در سوریه برگزار شد شرکت وآغاز جنگ مسلحانه را اعلام کرد.
۱۹۸۴: ۱۵ اوت،عبدلله اوجلان با شرکت فعال در تشکیل و تأسیس نیروی رهایی بخش کردستان که بازوی نظامی حزب کارگران کردستان بود و اولین عملیات نظامی خود را در شهرهای آروم،شمیدان انجام داد.
۱۹۸۶:عبدلله اوجلان با شرکت در سومین کنگرۀ حزب کارگران کردستان شرکت کرد که نتیجۀ آن تغییر نام حزب رهایی بخش کردستان به ارتش آزادی بخش خلق کردستان بود.
۱۹۹۰: عبدلله اوجلان در چهارمین کنگرۀ حزب کارگران کردستان که در کوه های کردستان برگزار شد شرکت کرد،و گسترش جنگ و آغاز تظاهرات مردمی از تصمیمات این کنگره بود.
۱۹۹۳:برا ی آغاز یک سیاست جدید، عبدلله اوجلا ن اولین آتش بس یک جانبه را از درۀ بقاع لبنان اعلام کرد.
۱۹۹۵:با حضور عبدلله اوجلا ن پنجمین کنگرۀ حزب کارگران کردستان در کردستان برگزار شد.
۱۹۹۵: ۱۰ دسامبر، عبدلله اوجلا ن برای فراهم ساختن زمینه های گفتگوی سیاسی،دومین آتش بس یک جانبه را اعلام کرد.
۱۹۹۶: ۶مه، عبدلله اوجلا ن از توطئه بمب گذاری که از سوی نیروهای امنیتی ترکیه طرح ریزی شده بود،جان سالم به در برد.
۱۹۹۸: ۱ سپتامبر،برای گرامیداشت روز جهانی صلح، عبدلله اوجلان برای سومین بار آتش بس یک جانبه را اعلام کرد.
۱۹۹۸: ۹ اکتبر،در پی توطئه جهانی و فشار قدرتهای بزرگ عبدلله اوجلان و تهدیدات ترکیه،عبدلله اوجلان سوریه را ترک کرد.
۱۹۹۸: ۱۵ فوریه،عبدلله اوجلان از "کنیا"ربوده و به ترکیه برده شد.
۱۹۹۹: ۲۹ ژوئن،در اولین دادگاهی،عبدلله اوجلان به اعدام محکوم گردید.
۲۰۰۰:هفتمین کنگره حزب کارگران کردستان برگزار و خط مشی حزب تغییر یافت که عبدلله اوجلان با وجود زندانی بودن از سوی کنگره مجدداً به عنوان رهبر برگزار شد.
۲۰۰۲: 4 آوریل،در سالگرد تولد عبدلله اوجلان،هشتمین کنگرۀ فوق العاده حزب کارگران کردستان برگزار شد و برای رویارویی با رویدادهای جهان و استقبال از هزارۀ جدید به حیات حزب کارگران کردستان خاتمه و کنگرۀ آزادی و دمکراسی کردستان اعلام موجودیت کرد و عبدلله اوجلان به عنوان رهبر کنگرۀ آزادی و دمکراسی کردستان انتخاب شد.
۲۰۰۲: 1 اوت،دادگاه ترکیه حکم اعدام عبدلله اوجلان را به حبس ابد تغییر داد.
۲۰۰۳: ماه مارس،دادکاه لاهه ربودن و نحوۀ محاکمه عبدلله اوجلان را به اشتباه اعلام کرد.۲۰۰۳:دومین کنگرۀ آزادی و دمکراسی کردستان برگزار گردید و در راستای سیاست های رفرمیستی و پروسه راهبرد تمدن دمکراتیک رسماً به حیات کنگرۀ آزادی و دمکراسی کردستان خاتمه داده شد و کنگرۀ خلق کردستان اعلام موجودیت کرد و عبدلله اوجلان –علی رغم حضور در زندان- به عنوان رهبر معنوی برگزیده شد و زیبر آیدار، از سیاستمداران قدیمی و نمایندۀ سابق مجلس جمهوری ترکیه به عنوان دبیر کل تشکیلات جدید انتخاب گردید.
منبع: ازدولت کاهنی سومر به سوی تمدن دمکراتیک :

دفاعیه عبدلله اوجلان در دادگاه حقوق بشرمترجم

با تمام قدرت از حق مشروع خود دفاع می‌نمائیم 

باهوز اردال فرمانده قرارگاه نیروهای مدافع خلق HPG اعلام کرد، ما در برابر عملیات مشترک نظامی کشورهای ایران و ترکیه با تمام قدرت ایستاده‌ایم.

اردال با اشاره به عملیات‌ مشترک ایران و ترکیه، اعلام کرد مدت چندین سال است که نیروهای نظامی ترکیه در صدد عبور از مرزهای جنوب کردستان هستند و همزمان ایران نیز برای کنترل مرزها و فشارهای خارجی، دامنه عملیات خود را در کردستان وسیع‌تر نموده است.

باهوز اردال در بخشی از سخنان خود، با تاکید بر این موضوع که، عملیات نظامی ترکیه علیه نیروهای آنان نتوانسته است در شمال کردستان به موفقیت برسد، این سوال را مطرح کرد که این عملیات چطور در جنوب کردستان به این اهداف می‌رسد؟

وی افزود نیروهای هه‌په‌گه با آماده‌گی تمام در حالت آماده‌باش کامل هستند و ورود ارتش ترکیه به جنوب کردستان با شکست حتمی روبرو خواهد شد و ما با تمام قدرت از حق مشروع خود دفاع می‌نمائیم.

اردال در قسمتی از سخنان خود اضافه کرد، موضعگیری ترکیه در قبال حاکمیت جنوب کردستان خصمانه بوده است و با این سیاست در صدد نابودکردن دستاوردهای جنوب کردستان است.

اردال از مردم و نیروهای دمکرات و مسئولین جنوب کردستان خواستار شد، که اقدامات و سیاست‌های دولت ترکیه را محکوم نمایند.

فرمانده هه‌په‌گه‌ با اشاره به جنبش رهایی‌بخش کردستان و بخصوص مواضع صلح‌طلبانه هه‌په‌گه گفت، مسئول ناآرامی و جنگ‌های ناخواسته گذشته و آینده منطقه، ژنرالهای ترکیه هستند.

آنها با تصویب قوانین جدید ضد ترور، تمامی راهکارهای دمکراتیک را بر روی مبارزه مدنی سد نموده‌اند و اتمسفر جنگ را شعله‌ور می‌کنند.

باهوز اردال در پایان سخنان خود آمار عملیات 3 ماه گذشته را به شرح زیر اعلام نمود:

ارتش ترکیه 58 بار بر نیروهای هه‌په‌گه‌ در شمال کردستان حمله نمود و در مجموع 118 سرباز، 5 افسر، 8 پلیس و 1 جاش کشته شده و همچنین 40 گریلای هه‌په‌گه نیز جان خود را از دست داده‌اند

بدون رهبر آپو و پ ک ک هرگز 

 عبارتي كه امروزه از سوي ائتلاف به رهبري آمريكا،‌ دولت‌هاي حاكم بر كردستان و احزاب كردي وابسته به نيروهاي خارجي سعي مي‌شود به خلق كرد بويژه در شمال كردستان تزريق شود، چاره‌يابي معضل كرد بدون عبدالله اوجالان، رهبر كنفدراليسم دموكراتيك و PKK مي‌باشد. شايد از منظر برخي‌ها فقط دولت‌هاي مداخله‌گر در عراق و تركيه در اعمال چنين سياستي به توافق رسيده باشند اما موشكافي روابط ديپلماتيك و سياسي دولت‌هاي ايران، تركيه، سوريه، نيروها و احزاب كرد وابسته به آنها و نيز اعمال راهكارهاي مشابه از سوي هر يك از اين دولت‌ها و احزاب به‌ويژه اعمال راهكارهاي سركوب عليه عمليات‌هاي دموكراتيك خلق كرد بهتر مشخص خواهد كرد كه دولت‌ها و يا ايدئولوژي‌هاي حاكم بر كردستان چگونه و تا چه حدي به استراتژي شفافي در خصوص منفعل‌سازي پتانسيل دموكراتيك خلق كرد و لاينحل‌گذاشتن معضل آن دست يافته‌اند.
اگر برخي‌ها با اين نظر مخالفند پس تحليل آنها در مورد اعمال ترور‌آميز دولت احمدي‌نژاد در شهر ماكو كه هيچ شعاري بر ضد رژيم اسلامي ندادند و تنها طراحان توطئه بين‌المللي عليه عبدالله اوجالان را محكوم نمودند، چيست؟ همچنين قتل‌عام ماكو، قاميشلو، مانع‌سازي در مقابل راهپيمايي خلق كرد در سليماني و هولير به منظور حمايت از خلق كرد در شرق كردستان، بمباران شيميايي عليه گريلاهاي HPG، سركوب نمودن راهپيمايي خلق حلبچه به منظور يادبود شهداي اين شهر در 16 مارس و ... را چگونه ارزيابي مي‌كنند؟ چرا بعضي از به اصطلاح روزنامه‌نگاران و روشنفكران وابسته و نيز بسياري از سران و اعضاي دفتر سياسي برخي از احزاب، سعي مي‌كنند چنين واقعيتي را در پرده ابهام نگه‌داشته و يا به تحريف بكشانند؟

در ابتداي اين مقاله اشاره به سخنان سياستمداران آمريكايي كه مي‌گفتند: " مداخله در عراق و افغانستان و كل خاورميانه را با دستگيري عبدالله اوجالان و سعي بر بي‌تاثير نمودن ايشان آغاز نموديم" موضوع مورد نظر و سياست‌هاي اعمالي بر روي خلق كرد را شفاف‌تر خواهد نمود. اين در حالي است كه سران PDK و YNK و برخي از نيروهاي كردي را به نزد خود فراخوانده و به شكلي مداوم سياست‌هاي خاورميانه‌اي خويش را با آنان به بحث گذاشته و نيز از طريق آنان پراكتيزه مي‌نمايند. اگر هدف آنها چاره‌يابي معضل كرد و فعال‌نمودن كردها در سطح سياست خاورميانه مي‌باشد پس چرا PKK و رهبر كنفدراليسم دموكراتيك، عبدالله اوجالان را كه از بيشترين ميزان طرفداري در ميان كردها برخوردارند، مد نظر قرار نداده و نسبت به پروژه‌هاي چاره‌ياب، صلح‌طلب و دموكراتيك آنها در خصوص حل معضلات خاورميانه بويژه حل مشكل كرد بي‌توجهي نشان مي‌دهند؟آيا چنين تلاش‌هايي، همان تكرار تاريخ و تحميل سرنوشت شوم بر خلق كرد نيست؟ يا اينكه اين دولت‌ها خو گرفته‌اند به اينكه رهبر كردها و مخاطبشان در كردستان،‌ همواره رئيس عشيره‌ها،‌ شيخ‌ها، آغاها، ملاها و ... ـ البته آنهايي كه در مراحل مختلف تاريخ كرد و حتي هنوز هم چنين ذهنيتي را بر اساس تامين منافع خويش در ميان كردها ترويج مي‌كنند ـ باشد و اگر رهبري همچون عبدالله اوجالان در شخصيت، رهنمودها و عملكردهاي خويش از چنين شخصيت‌هاي منفعت‌طلب و وابسته به نيروهاي خارجي گذار كرده باشد، به هر طريقي كه شده با چنين رهبري به مخالفت برمي‌خيزند. اين دولت‌ها با صرف هزينه‌هاي هنگفت و از راهكارهاي مختلف در تلاشند به افكار عمومي بقبولانند كه اگر PKK نباشد ما معضل كرد را حل خواهيم كرد. نحوه به‌كارگيري كردها در تحليل ريزبينانه اين موارد كه برخي از روزنامه‌نگاران، روشنفكرنماها و به‌اصطلاح سياستمداران كرد وابستگي كامل و بي‌چون‌وچرا به نيروهاي مداخله‌گر را همچون حل معضل كرد! ارزيابي مي‌كنند، بسيار شفاف‌تر خواهد شد. بدين جهت است كه انديشه‌ها و افكار آنها را به‌شكلي گسترده در رسانه‌ها و به‌ويژه مطبوعات وابسته به خود بازتاب داده و جهت بسط افكارشان در ميان خلق كرد همه امكانات خود را بسيج مي‌نمايند. اين در حالي است كه ممنوعيت و سانسور رسانه‌اي گسترده‌اي در مورد عمليا‌ت‌هاي دموكراتيك خلق كرد اعمال مي‌شود. اگر هدف يافتن رهبري ساختگي براي كردها نيست چرا برخي از كانال‌هاي تلويزيوني و راديويي كردي بحث گسترده‌اي با روشنفكران، روزنامه‌نگاران و سياستمداران كرد در مورد موضع خلق كرد ـ كه البته هيچ اشاره‌اي به آن نشدـ به‌ويژه در ماه فوريه امسال كه به منظور حمايت از جنبش آپوئيستي و رهبري آن صورت پذيرفت، انجام نمي‌دهند؟ آيا نه‌اينست كه اينها نيز همانند گذشتگان خود تنها به قدرت دولت‌هاي مداخله‌گر در عراق ايمان آورده‌اند و به پتانسيل و نيروي ذاتي و دموكراتيك خلق‌ها به‌ويژه خلق كرد اعتقادي ندارند؟ چرا قسمتي از خلق كرد و حتي خلق‌هاي ديگر و روشنفكران فارس، ترك و... نگاهي واقع‌بينانه و ريزبينانه به موضع خلق كرد در خصوص چرايي حمايت از جنبش آپوئيستي ندارند و بيشتر شيفته و دلباخته سخنان نيروهاي مداخله‌گر در عراق هستند؟ قبل از پرداختن به موضوع اين مقاله كه تحليل سياست تحميل و تزريق عبارت "چاره‌يابي معضل كرد بدون عبدالله اوجالان و PKK" مي‌باشد ذكر اين نكته‌ حائز اهميت است كه توافقات و مذاكرات اصولي و مبدأيي با هر نيرو، جناح،‌ دولت و حزبي از ويژگي‌هاي تحولات نوين در منطقه است و كردها و جنبش آپوئيستي نيز از اين قاعده مستثني نيستند اما اگر توافقات در چارچوب وابستگي و دلباختگي به هر نيرو و يا دولتي باشد با كاراكتر و شيرازه PKK در تضاد مي‌باشد زيرا اين جنبش همه برنامه‌ها و عملكردهاي خويش را در چارچوب حفظ اراده خلق‌ها به‌ويژه خلق كرد و پيشبرد روند ملت‌شدن دموكراتيك خلق كرد تنظيم نموده و مي‌نمايد. پس اگر PKK در برنامه‌هاي خود مسامحه‌اي اصولي و مبدأيي و برقراري توافقات و مذاكرات با همه دولت‌هاي خاورميانه را گنجانده است،‌ علت تحميل سياست "چاره‌يابي معضل كرد بدون آپو و PKK" چيست؟
ابرقدرت‌هاي جهاني نيك بر اين امر واقفند كه ديگر نمي‌توانند به‌مانند قرن بيستم سياست انكار و امحا را از طريق دولت‌هاي خاورميانه عليه كردها پراكتيزه نمايند. از اين‌رو درصددندكه هم كردها را تحت سيطره خويش درآورند و هم برخوردي متفاوت از قرن بيستم با مساله كرد داشته باشند. خط‌مشي ملي‌گرايي ابتدايي، خط‌مشي‌اي است كه هم موجب وابستگي كامل سران كرد به نيروهاي خارجي شده و هم موجب رضايت‌ خاطر و فروكش‌نمودن‌ انزجار كردها در مقابل اين دولت‌ها كه سال‌هاست سياست انكار را بر روي خلق كرد به اجرا در‌مي‌آورند، مي‌شود. البته در تغيير موضع و نحوه برخورد اين دولت‌ها،‌ ارتقاء سطح آگاهي ملي‌ـ دموكراتيك كردها فاكتوري اساسي و تعيين‌كننده بوده است. ابرقدرت‌هاي جهاني با ديدن اين واقعيت‌ جامعه كرد، نيك واقفند كه در قرن بيست‌ويكم سياست انكار كردها،‌ منافعشان را در منطقه به مخاطره مي‌اندازد. پس در اين مرحله جديد و با توجه به تحولات موجود در جامعه كرد،‌ جانبداري از خط‌مشي ملي‌گرايي ابتدايي نه‌تنها در مقابل پروژه‌هاي آنها براي خاورميانه مانع‌ساز نيست بلكه موجب نيرومندشدن اين دولت‌ها ـ عراق و نحوه ايجاد روابط ديپلماتيك آمريكا با نيروهاي موجود در آن از طريق كردها بارزترين نمونه آن است‌ ـ مي‌شود. بنابر اين موارد مي‌توان گفت نقطه منفعت آمريكا و اتحاديه اروپا در خصوص سياست "چاره‌يابي معضل كرد بدون آپو و PKK" آن است كه دولت تركيه را با خط‌مشي ملي‌گرايي ابتدايي آشتي دهند تا هم سرپوشي بر مطالبات واقعي كردها گذاشته و از فشارهاي خلق كرد رهايي يابند و هم بدين طريق موجب فعال‌شدن دولت تركيه در خاورميانه گردند. بدون شك فعال‌شدن اين دولت بستر مناسبي جهت بسط و گسترش و پراكتيزه‌شدن پروژه‌هاي آنها در خاورميانه فراهم خواهد كرد. بدين جهت است كه دولت تركيه سياست "از آپو و PKK دست برداريد" را پيرو نموده و در جهت اجراي آن، در مقابل ملاقات هفتگي عبدالله اوجالان و وكلايش به بهانه‌هاي مختلف ايجاد مانع مي‌نمايد. هرچند حكومت فعلي تركيه با توجه به ذهنيت كماليستي و كاراكتر نظامي خويش، در محتواي خود سياست انكار و امحاي خلق كرد را پيرو مي‌نمايد اما به‌علت تحولات نوين در منطقه سعي دارد اين سياست را به‌صورت "از PKK و آپو دست برداريد" به اجرا گذاشته و معضل خلق كرد را بر طبق ايدئولوژي رسمي خود و به‌شيوه‌اي فرماليته حل نمايد. در اين راه عمليات‌هاي دموكراتيك خلق كرد و اقدامات صلح‌جويانه و دموكراتيك PKK و رهبري آن را تروريستي قلمداد كرده و به هر طريقي كه شده فشارهاي روحي‌ـ رواني و سركوبگري خود را بر جنبش آپوئيستي كه از بيشترين ميزان طرفداري در ميان كردها بويژه در شمال كردستان برخوردار است افزايش مي‌دهد. در همين چارچوب روابط سياسي‌ـ ديپلماتيك خود را با ديگر دولت‌هاي حاكم بر كردستان و نيروها و احزاب كردي كه بسط و گسترش فلسفه آپوئيستي در منطقه را براي منافع اقتدارگراي خود به‌عنوان تهديدي محسوب مي‌دارند، توسعه مي‌دهد. اگر از اين زاويه به منفعت دولت ايران از اجراي سياست "چاره‌يابي معضل كرد بدون آپو و PKK" بنگريم واقعيت قتل‌عام ماكو بهتر مشخص خواهد شد. زيرا اگر دولت ايران در اين نقطه استراتژي خود را با دولت تركيه همسو سازد مي‌تواند از طريق اين دولت منفذي براي فعال‌شدن خويش در سياست خاورميانه بيابد كه البته آشكار است چنين سياست‌ورزي‌هايي مقطعي و غير چاره‌ياب خواهند بود زيرا قادر به جوابگويي در برابر مطالبات دموكراتيك خلق‌ كرد نبوده و از طرفي نمي‌توانند خود را با پروژه خاورميانه بزرگ آمريكا هماهنگ سازند. همچنين در حال حاضر به‌غير از PJAK و جنبش آپوئيستي مخاطبي برخوردار از پروژه‌هايي معاصر و كارآمد براي حل مسائل كرد در شرق كردستان باشد وجود ندارد؛ پس لازم مي‌بيند كه براي گريز از دموكراتيزه‌نمودن سياست‌هايش، سياست آنتي‌كرد را با دولت تركيه و سوريه پيشبرد دهد. قتل‌عام ماكو در 16 فوريه امسال، به‌زندان افكندن و شكنجه طرفداران PJAK و فشارهاي روزافزون روحي‌ـ رواني بر هواداران جنبش آپوئيستي در اين بخش از كردستان، بدون شك پيرونمودن سياست "بدون آپو و PKK" از سوي رژيم اسلامي ايران مي‌باشد. در مقاله‌اي از شماره‌هاي پيشين آلترناتيو از به‌كارگيري راهكارهاي خشونت‌آميز و زيركانه جهت منفعل‌سازي پتانسيل دموكراتيك در ميان خلق‌ها و به‌ويژه خلق كرد از سوي دولت ايران بحث كرده بوديم. در واقع اين راهكاري است كه همچون ميراثي منفور از سوي دولت‌هاي حاكم بر كردستان به نيروهاي جديدي كه مشغول نبرد اقتدار در خاورميانه و عراق هستند رسيده است. از اين‌رو اگر بخواهيم هدف و علت سياست "حل معضل كرد‌ بدون اوجالان و PKK" را در يك عبارت بيان نماييم،‌ بدون شك منفعل‌سازي كادرها، طرفداران و جنبش آپوئيستي را دربرمي‌گيرد؛ يعني منفعل‌سازي جنبشي كه بيشترين اهميت را به اراده آزاد خلق‌ها و به‌ويژه خلق كرد داده و در راستاي برجسته‌نمودن اراده دموكراتيك خلق و فعال‌سازي پتانسيل دموكراتيك آن تلاش مي‌نمايد. عدم درك و تحليل اين موارد و حتي به‌نوعي مي‌توان گفت تحريف در محتواي اهداف جنبش آپوئيستي از سوي برخي از روشنفكران، روزنامه‌نگاران و سياستمداران كرد، موجب گرديده گذشته از آنكه منافع خود را در اجراي چنين سياستي ‌بينند، به تضاد با PKK و نيز مانع‌سازي اين جنبش در حل معضل كرد اعتقادي راسخ داشته و اين مورد را به هر طريقي كه شده به خورد عامه مردم بدهند. اين يكي از همان راهكارهاي زيركانه دولت‌هاي مداخله‌گر و دولت‌هاي كهنسال خاورميانه‌اي است كه نيروهاي فعال جامعه را به‌سوي خود جذب مي‌نمايند و سپس قدرت دموكراتيك‌بودن را از آنها مي‌ستانند. حتي در ميان خلق‌ها و خلق كرد نيز هستند كساني كه مجذوب سخنان و انديشه‌هاي اين روشنفكران، سياستمداران و سردمداران نيروهاي مداخله‌گر در عراق مي‌شوند و به مقاومت همنوعان و هم‌ميهنان خويش معناي مقاومت انسان‌هاي ستمديده و محروم در مقابل دولت‌ها و نيروهايي كه خواستار شكست اراده آنها هستند را نمي‌دهند. گويي بار ديگر تابلويي از تاريخ خاورميانه در مقابل چشمانمان قرار مي‌گيرد؛ يعني بسان دوره‌هايي كه انسان‌ها به‌ويژه محرومين به مكاتب نو مي‌گرويدند و برخي ديگر از انسان‌هاي همنوعشان كه مقاومت و مبارزه آنها را ناديده مي‌انگاشتند هرگونه حقارت و ناسزاگويي را بر آنان ـ كه البته در نهايت نيز پيروزي از آن محرومين بوده و هست‌ـ روا مي‌داشتند. اين‌گونه برخوردها كه به ميان برخي از مردم عامه‌ نيز سرايت پيدا كرده است، همان جنگ رواني مي‌باشد كه به شيوه‌هايي از قبيل؛ ايجاد فضاي نااميدي و يأس در ميان خلق كرد و محروم‌نمودن جامعه از امكانات اقتصادي و گرسنه‌گذاشتن آنها و از اين طريق سعي بر وابسته‌نمودن آنها به دولت مربوطه در كردستان جريان دارد.

موضع خلق كرد به‌ويژه در ماه فوريه امسال در مقابل فشار دولت‌ها و نيروها و احزاب كردي وابسته به آن،‌ تظاهراتي دموكراتيك و گسترده را با مضمون "خلق، PKK مي‌باشد و PKK نيز اينجاست" ترتيب داده و در اروپا، روسيه، شرق، جنوب، غرب و شمال كردستان چنين پيامي را به جهانيان داد كه با رهبر آپو و جنبش آپوئيستي عجين گشته‌ايم و هيچ نيرويي حتي اگر شرايطي دشوار و فشارهايي روحي‌ـ رواني را بر ما تحميل كند، نمي‌تواند بين ما و رهبر آپو و جنبش آپوئيستي ايجاد شكاف نمايد. برخي‌‌ها شعارهاي خلق كردِ طرفدار جنبش آپوئيستي يعني شعارهاي "بيَ سةروَك ئاثوَ ذيان نابيَ و باكوور, باشوور, روذهةلَات ئاثوَ سةروَكي ولَات" همچون طرفداري احساسي خلق از حزب محبوب خود مي‌دانند!؛ چراكه اين افراد چنان كوته‌نظر و كوته‌بين هستند كه مقاومت و عمليات‌هاي دموكراتيك خلق كرد را بي‌معنا جلوه داده و همچون موضع ايدئولوژيك خلق به منظور جوابگويي به همه فشارهاي ايدئولوژيك، روحي‌ـ رواني، شكنجه، قتل‌عام و... كه بر اين خلق روا داشته مي‌شود، نمي‌بينند. حتي اين افراد مغرض، ابراز مي‌دارند كه خط‌مشي ملي‌گرايي و وابستگي به دولت‌هاي مداخله‌گر در عراق و تقسيم منابع اقتصادي كردستان در هريك از بخش‌هاي كردستان با اين دولت‌ها مشكلي دربر ندارد! يعني كردها تا‌به‌حال از هرگونه امكانات اقتصادي بي‌بهره بوده و پيرونمودن خط‌مشي ملي‌گرايي ابتدايي به مانند جنوب كردستان مي‌تواند منافعي براي كردها درپي داشته باشد! پس نيازي به حركت آزادي و هويت كرد آزاد و اراده آزاد آن احساس نمي‌كنند يعني به مانند گذشتگان خود تكيه به نيروهاي خارجي و عدم برخورداري از ايدئولوژي و انديشه‌هاي مستقل ملي‌‌ـ دموكراتيك را ادامه مي‌كنند. اما جواب خلق كرد و طرفداران جنبش آپوئيستي به اين‌گونه افراد و همه نيروهاي خارجي و دولت‌هاي حاكم بر كردستان و احزاب وابسته به آنها اين بوده است كه مشكل ما پول و زندگي‌اي مادي نيست و نمي‌خواهيم كه بسان برخي از هم‌ميهنان خود از روح، فكر و احساس و عواطف انساني و ملي‌ـ دموكراتيك تهي گرديم. اين موضعي آزادي‌خواهانه و انساني است كه از مكتب انسان‌ساز آپوئيستي آموخته‌اند و با وجود همه فشارهاي روحي‌ـ رواني اعمال‌شده بر آنها و محروم‌گذاشتن‌شان از منابع اقتصادي، آن‌را با هيچ چيز ديگري عوض نمي‌كنند. بدين جهت است كه با وجود آنكه نيروهاي سپاه و بسيج و مزدور كرد چندين تن از جوانان ماكو را به شهادت رساندند و دهها نفر را دستگير و روانه زندان نمودند، بازهم در مقابل فشارهاي روحي ـ رواني كه نيروهاي اطلاعاتي رژيم بر مشاركت‌كنندگان در تظاهرات وارد مي‌كردند مقابله نمودند و هيچ‌گاه اين خواسته نيروهاي اطلاعاتي و بسيج را مبني بر " تنها به آپو و پ.ك.ك ناسزا بگوئيد شما را آزاد خواهيم كرد " سر فرود نياوردند. اين مقاومتي عظيم است كه خلق كرد طرفدار جنبش آپوئيستي از روح مقاومت نوروز يعني روح مبارزه و مقاومت روزي تاريخي كه توسط اين جنبش در كردستان نهادينه شد، به ارث برده‌اند. اين مقاومت‌ها چه در ماكو و چه در ديگر شهرهاي كردستان، موضع شفاف خلق كرد را تحت عنوان " رهبر آپو اراده سياسي ماست " در طول عمليات‌هاي دمكراتيك از اول ماه فوريه 2006 تا نوروز ـ يعني مدت زماني كه كنسپت همه‌جانبه عليه خلق كرد و رهبري آن ابعاد گسترده‌تري به خود گرفت و نياز به تظاهرات جهت خنثي‌سازي آن وجود داشت ـ به همه جهانيان اثبات نمود.
نكته ديگر حائز اهميت در موضع خلق كرد آن است كه خطاب به آنهايي كه امروزه در منطقه خود را علمدار آزادي و دموكراسي و دموكراتيزه‌نمودن خاورميانه مي‌دانند، گفتند كه ما30 سال است گرداگرد رهبر آپو و جنبش آپوئيستي زيربناي دموكراتيزه‌نمودن جامعه و دولت‌هاي خاورميانه را پي‌ريزي نموده‌ايم؛ از اين‌رو مي‌توانيم كه در اين راه، اقدامات م‍وثر و كارآمدي جهت پيشبرد روند دموكراتيزاسيون منطقه انجام دهيم

شهادت 8 گریلا در منطقه شرناخ 

اپراسیون‌های ارتش ترکیه در نوار مرزی شمال و جنوب کردستان ادامه دارد

مرکز خبررسانی نیروهای مدافع خلق  طی اطلاعیه‌ای که در اختیار رسانه‌های عمومی قرار داد، اعلام کرد،در تاریخ 12 اپریل این ماه، در پی حمله ارتش ترکیه بر نیروهای مدافع خلق HPG   در منطقه بستا شرناخ، در شمال کردستان زدوخودهای روی داد.

در هنگام این درگیری‌ها، ارتش ترکیه با بکارگیری نیروی هوایی و ارتش مکانیزه نیروی زمینی و جاشهای محلی، به صفوف نیروهای HPG حمله بردند، که در این عملیات‌ها تعدادی سرباز ترک کشته شدند.

همزمان HPG اعلام کرد 8 تن از نیروهای مدافع خلق نیز جان باختند، که اسامی آنان به شرح زیر است:

اوزگور کایا، معروف به سورخوین جوان منظور. متولد سال 1977، از شهر درسیم، شمال کردستان

حیفا محمود، معروف به آدار روژ، متولد سال 1981، از شهر عفرین غرب کردستان

آمنه عثمان، معروف به آخین ولات، متولد سال 1982، از شهر حلب، غرب کردستان

سنگول سلمان، معروف به رزارین آندوک، متولد سال 1978، از شهر کوسر، شمال کردستان

آزم آبی، معروف به دارا فراشین، متولد 1977، از شهر بیت شباب، شمال کردستان

محمد تاشدان، معروف به خیری سرهات، متولد 1977 از شهر استانبول، ترکیه

مقصود محمود، معروف به زرتشت، متولد 1981 از شهر حلب، غرب کردستان

جمال ارتش، معروف به فرات انتقام، متولد 1979 از شهر آمد، شمال کردستان

شما ها رفتید اما هیچ موقع نه یادتان و نه جایتان و نه راهتان از دل ما بیرون خواهد رفت و ما از این به بعد به خون پاک شما سوگند یاد می کنیم که در مقابل  اعمال نا انسانانه دشمنانمان ساکت نخواهیم نشست و راه شما را با تمام انرژی ادامه خواهیم داد